مشاقر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مشاقر. [ م َ ق ِ ] (ع اِ) علی الجمع، ریگ روان در زمین نرم پست یا ریگ سخت رویاننده ٔ عرفج . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).