مشانب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مشانب . [ م َ ن ِ ] (ع اِ) دهنهای خوشبوی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ِ مِشْنَب .