مشتا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشتا. [ م َ ] (ع اِ) سرماجای . مشتاة. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). خانه ٔ زمستانی . (مهذب الاسماء). و رجوع به مشتاة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشتا. [ م َ ] (ع اِ) سرماجای . مشتاة. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). خانه ٔ زمستانی . (مهذب الاسماء). و رجوع به مشتاة شود.