مشتعل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشتعل . [ م ُ ت َ ع ِ ] (ع ص ) شعله زن . سوزان به زبانه کشی . (از غیاث ) (از آنندراج ). برافروخته . شعله زن . زبانه کش و روشن . (از ناظم الاطباء). ملتهب . زبانه زن . زبانه زنان . شعله ور. سوزان . برافروخته . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - مشتعل شدن ؛گُر گرفتن . زبانه کشیدن آتش . الو گرفتن . درگرفتن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - مشتعل کردن ؛ برافروختن . افروختن .