مشتقق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشتقق . [ م ُ ت َ ق ِ ] (ع ص ) نیمه ٔ چیزی را گیرنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آن که نیمه ٔ چیزی را می گیرد. (ناظم الاطباء). ◄ درآینده در سخن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). ◄ گیرنده ٔ کلمه از کلمه . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آن که می گیرد اسمی را از کلمه ٔ دیگر. (ناظم الاطباء). و رجوع به اشتقاق شود. ◄ ستیزه کننده . (از ناظم الاطباء). ◄ غوغاکننده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). ◄ فتنه انگیزاننده . (ناظم الاطباء).