مشحاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشحاذ. [ م ِ ] (ع ص، اِ) پشته ٔ فراخ . ◄ زمین هموار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). ◄ سرکوه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشحاذ. [ م ِ ] (ع ص، اِ) پشته ٔ فراخ . ◄ زمین هموار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). ◄ سرکوه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط).