مشحط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشحط. [ م َ ح َ ] (ع مص ) شَحَطَ شَحْطاً و شَحَطاً و شُحوطاً و مشحطاً. رجوع به شحط شود.
مشحط. [ م ِ ح َ ] (ع اِ) چوبکی که نزدیک درخت رز نهند تا بر زمین نیفتد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).