مشعله داری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشعله داری . [ م َ ع َ ل َ / ل ِ ] (حامص مرکب ) عمل مشعله دار : نُه فلک از دیده عماریش کرد زهره و مه مشعله داریش کرد. نظامی . دست صبا برفروخت مشعله ٔ نوبهار مشعله داری گرفت کوکبه ٔ شاخسار. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشعله داری . [ م َ ع َ ل َ / ل ِ ] (حامص مرکب ) عمل مشعله دار : نُه فلک از دیده عماریش کرد زهره و مه مشعله داریش کرد. نظامی . دست صبا برفروخت مشعله ٔ نوبهار مشعله داری گرفت کوکبه ٔ شاخسار. خاقانی .