مشغول الذمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشغول الذمه . [ م َ لُذْ ذِم ْ م َ / م ِ ] (از ع، ص مرکب ) کسی که تعهد خود را به جای نیاورده و دین خود را نپرداخته باشد. که ذمه ٔ وی مشغول باشد. مدیون . مقابل بری ءالذمه .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشغول الذمه . [ م َ لُذْ ذِم ْ م َ / م ِ ] (از ع، ص مرکب ) کسی که تعهد خود را به جای نیاورده و دین خود را نپرداخته باشد. که ذمه ٔ وی مشغول باشد. مدیون . مقابل بری ءالذمه .