مشفتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشفتر. [ م ُ ف َ ت ِرر ] (ع ص ) مرد موی بر تن خاسته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ پریشان و لرزان . (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). ◄ مرد دامن برزده و برپای خاسته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مشمر. (اقرب الموارد) (محیطالمحیط). ◄ غبار برخاسته و بلند شده . (ناظم الاطباء).