مشفقانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشفقانه . [ م ُ ف ِ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، ق مرکب ) از روی مهربانی و محبت . (ناظم الاطباء). محبت آمیز. (از فرهنگ جانسون ) : نصیحت خالص از ریا و صادقانه و وعظ نصیحت آمیز مشفقانه . (ترجمه ٔ محاسن اصفهان ص ٩٤). خانه داری و اعتماد سرای یک یک آوردمشفقانه بجای . نظامی .