مشلیق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشلیق . [ م ِ ] (ع ص ) کسی که وقت خنده دهن را بسیار وا نماید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کسی که هنگام خنده دهان را باز کند. (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشلیق . [ م ِ ] (ع ص ) کسی که وقت خنده دهن را بسیار وا نماید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کسی که هنگام خنده دهان را باز کند. (از اقرب الموارد).