مشک فروشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشک فروشان . [ م ُ / م ِ ف ُ] (اِ مرکب ) معروف است . (برهان ) (آنندراج ). ج ِ مشک فروش، یعنی فروشنده ٔ مشک . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). ج ِ مشک فروش . (ناظم الاطباء). فروشندگان مشک : ناف شب از مشک فروشان اوست ماه نو از حلقه به گوشان اوست . نظامی (گنجینه ٔ گنجوی چ وحید چ ٢ ص ٣٥٤). و رجوع به ماده ٔ قبل شود. ◄ کنایه از خوش خویان است . (انجمن آرا) (مجموعه ٔمترادفات ص ١٥١). کنایه از مردم خلیق و مهربان و خوشخوی . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).