مشیع

مشیع. [م ِش ْ ی َ ] (ع ص ) کینه ور و پر از ناکسی و بخل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

مشیع. [ م َ ](ع ص ) اناء مشیع؛ آوند پر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط) (از اقرب الموارد). ◄ کینه ور آگنده از ناکسی . (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط) (از متن اللغة). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.

مشیع. [ م ُ ش َی ْ ی َ ] (ع ص ) دلیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). شجاع و دلیر. (ناظم الاطباء). ◄ مرد شتابکار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). شتابکار و عجول . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).