واژه جو

مصالح گو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مصالح گو. [ م َ ل ِ ] (نف مرکب ) مصالح گوی . مصلحت گوی . ناصح . اندرزگوی . که خیر و مصلحت کسان گوید : سعدیا گرچه سخندان و مصالح گویی به عمل کار برآید به سخندانی نیست . سعدی .

معنی مصالح گو | واژه جو