مصدقین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصدقین . [م ُ ص َدْ دِ ] (ع ص، اِ) کسانی که گواهی دهند راستی و صداقت کسی را. (ناظم الاطباء). رجوع به مصدق شود.
مصدقین . [ م ُ ص َدْ دِ ] (ع اِ) ج ِ مصدق . که بر راستی کسی یا چیزی را گواهی دهند. (از یادداشت مؤلف ).