مصدق

(مُ صَ دَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- شخصی که گفتار او را راست دانند. ۲- تصدیق شده، گواهی شده.

(مُ صَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- کسی که شخصی یا شیئی را تصدیق کند، راستگو دارنده. مق. مکذب. ۲- آن چه که موجب تصدیق گردد، مؤید. ۳- باور کننده. ۴- مقوم، ارزیاب. ج. مصدقین.