مصفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصفر. [ م ُ ف َرر ] (ع ص ) زرد. (ناظم الاطباء). زردشده . (یادداشت مؤلف ). ◄ ارض مصفرة؛ زمینی که نبات او خرد بود. (مهذب الاسماء).
مصفر. [ م ُ ص َف ْ ف َ ] (ع ص ) گرسنه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
مصفر. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) تهیدست و محتاج . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).