مصلت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصلت . [ م ِ ل َ ] (ع ص ) مرد رسا. (منتهی الارب ) (آنندراج ). مرد رسای در امور. ج، مصالت . (ناظم الاطباء).
مصلت . [ م ُ ل َ ] (ع ص ) شمشیر از نیام برکشیده . (ناظم الاطباء). شمشیر آهیخته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شمشیر برهنه . (مهذب الاسماء).
مصلت . [ م ُ ل ِ ](ع ص ) آنکه شمشیر از نیام برمی کشد. (ناظم الاطباء).