مصمودی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصمودی . [ م َ ] (ص نسبی ) منسوب است به مصمودة که قبیله ای است از بربر. (از الانساب سمعانی ). ◄ نام مردم قبیله ٔ ساکن سرزمینی بنام آنان مصمودیان یا مصامده (در سودان ) از این قبیله گروهی حدود بیست هزار نفر در عداد لشکریان خلیفه ٔ فاطمی، المستنصرباﷲ بوده اند و ناصرخسرو در سفرنامه آرد : گروهی را مصامده می گفتند، ایشان سیاهانند از سرزمین مصمودیان و گفتند بیست هزار مردند. (سفرنامه ص ٨٣). و رجوع به مصامدة شود.