مصونیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصونیت . [ م َ نی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) مصون ماندن . محفوظ بودن . حفظ شدن . مأمون بودن . - مصونیت پارلمانی ؛ در اصطلاح حقوقی، مصون بودن نماینده ٔ مجلس است از تعرض و تعقیب قضایی مگر آنگاه که مجلس از او سلب مصونیت کند. - مصونیت سیاسی ؛ مصون بودن عضو دستگاه دیپلماسی است در کشور دیگر از برخی مقررات داخلی و تعقیب و مجازات قضایی و جزایی آن کشور.