مضاجع

مضاجع. [ م َ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ مَضْجَع. خوابگاهها. (غیاث ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد): هو طیب المضاجع و کریم المضاجع، کما یقال : کریم المفارش و هی النساء. (الاساس از ذیل اقرب الموارد) : ... و اهجروهن فی المضاجع... (قرآن ٣٤/٤). تتجافی جنوبهم عن المضاجع یدعون ربهم خوفاً... (قرآن ١٦/٣٢). ◄ قتلگاهها. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) : لشکر سلطان عطفه کردند و همه را بر مضاجع قتل در خواب نوشین بخوابانیدند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٣٢٤). ◄ گورها. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) : مضاجع پدرانت غریق باد به رحمت که چون تو عاقل و هشیار پرورید بنین را. سعدی . و رجوع به مضجع شود. ◄ مضاجع الغیث ؛ جای افتادن باران . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

مضاجع. [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) همخوابه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ پهلوبرزمین نهنده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به مضاجعة شود.