مضایقت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضایقت . [ م ُ ی َ / ی ِ ق َ ] (از ع، اِمص ) تنگی و جور و تعدی . (ناظم الاطباء). دشواری و سختی . (ناظم الاطباء). دریغ و بخیلی و گرفتگی وگرفته گیری و عدم همراهی . (ناظم الاطباء). تنگ گرفتن . دریغ کردن . (یادداشت مؤلف ) : گفتند مضایقتی نیست . (کلیله و دمنه ). آتش حسرت و بار محنت او بدان مضایقت و مناقشت زیادت کردند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٢٠٥). و رجوع به مضایقة و مضایقه شود.