مضحکات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضحکات . [ م ُ ح ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ مُضْحِکة. حکایتهای خنداننده . (دهار چ بنیاد فرهنگ ). نوادر.(ذیل اقرب الموارد). چیزهای خنده آور. (ناظم الاطباء): امر مبکیاتک لا امر مضحکاتک . (مجمع الامثال میدانی چ ١ تهران ص ١٥). و رجوع به مُضحِکَة شود.