مضرج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضرج . [ م ِ رَ ] (ع اِ) ج، مضارج . جامه های کهن عاریتی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). ◄ سقاطه و پرزه از جامه و جز آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
مضرج . [ م ُ ض َرْ رَ ] (ع ص ) خون آلود. (دهار چ بنیاد). خون آلود و خونین . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ به رنگ قرمز روشن رنگ شده، و آن مابین مشبع و مورد است . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). رنگ شده به رنگ خون . (ناظم الاطباء).
مضرج . [ م ُ ض َرْ رِ ] (ع اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).