مضض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضض . [ م َ ض َ ] (ع اِ) شیر ترش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ درد و سوزش مصیبت و الم جراحت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). سوزش مصیبت و درد جراحت . (ناظم الاطباء). و رجوع به مضة شود. ◄ (مص ) سوخته شدن دل از اندوه و خشم و غضب . (زوزنی ). رنجیدن و سوختن از مصیبت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).