مضطهد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضطهد. [ م ُ طَهََ ] (ع ص ) مقهور و مغلوب و مضطر و مظلوم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
مضطهد. [ م ُ طَ هَِ ] (ع اِ) شیر بیشه . ◄ (ص ) مقهورکننده و چیره شونده و ستم کننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).