مضماض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضماض . [ م ِ ] (ع ص ) مرد سبک تیزرو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). ◄ (اِمص ) سوزش . (منتهی الارب ) (آنندراج ). سوزش و حرقت . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). ◄ خواب . (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة).
مضماض . [ م ِ / م َ ] (ع مص ) مضمضة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (محیطالمحیط). گردانیدگی آب در دهان . (منتهی الارب ). آب در دهان جنبانیدن و شستن دهان را به آب . (آنندراج ). شستشوی دهان و گردانیدن آب در دهان . (ناظم الاطباء). رجوع به مضمضة شود. ◄ شستن آوند و جز آن را. (آنندراج ).