مضو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضو. [ م ُ ض ُوو ] (ع مص ) گذشتن و رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ و به فتح اول نیز، مثل وقود و صعود. امضاء روان کردن و درگذرانیدن و جایز داشتن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ◄ مداومت کردن چیزی را. ◄ نفوذ کردن در چیزی . (از اقرب الموارد).