مطاره

مطاره . [ م َطْطا رَ ] (از ع، اِ) مأخوذ از مطهره ٔ تازی، آوندی چرمین که در آن آب کنند و در سفر با خود بردارند. (ناظم الاطباء) : چون به پیش آب رسیدند دست به پشت اسب مالیدند و یک غرفه آب بر گرفتند و در مطاره ریختند. (قصص الانبیاء ص ١٤٣). و رجوع به متاره شود.