مطحر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطحر. [ م ُ ح َ ] (ع ص ) نصل مطحر؛ پیکان دراز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مطحر. [ م ِ ح َ ] (ع اِ) کمان تیر دورانداز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). کمان دورانداز. (ناظم الاطباء). ◄ تیر که دور رود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ حرب مطحر؛ حرب زبون که دور کند و دفع سازد یکدیگر را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به ماده ٔ بعد شود. ◄ (اِ) شیربیشه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).