مطرد
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ طَ رَّ) [ ع. ] ۱- (اِمف.) دور کرده شده، تبعید شده. ۲- کشیده شده (تازیانه). ۳- (ص.) دراز، طولانی، مفصل.
(مُ طَّ رِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- تاریک و تیره شونده. ۲- پی یکدیگر شونده. ۳- راست روان.
(مِ رَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- نیزه کوتاه. ۲- پرچم، درفش. ج. مطارد.