مطر

مطر. [ م ُ طِرر ] (ع ص ) (از «طرر») غضب مطر؛خشم ناجایگاه یا خشم نابایست . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). غضب علینا غضباً مطراً؛ خشم گرفت بر ما خشم بی جا و نابایست . (ناظم الاطباء). ◄ جاء مطراً؛ آمد خرامان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

مطر. [ م ِ ] (فرانسوی، اِ) رجوع به متر شود.

مطر.[ م َ ] (ع مص ) باریدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). ◄ بارانیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ◄ بشدن در زمین و رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رفتن در زمین . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ بشتافتن و تیز رفتن اسب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شتافتن . (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). یقال مر الفرس یمطر مطرا؛ یعنی دوید به شدت فرود آمدن باران . (از اقرب الموارد). ◄ پر کردن مشک را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ نیکی رسانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شتابی کردن مرغ وقت فرود آمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).