مظرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مظرور. [ م َ ] (ع اِ) سنگ یا سنگ تیز گرد. ج، مظاریر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مظرور. [ م َ ] (ع اِ) سنگ یا سنگ تیز گرد. ج، مظاریر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط) (از اقرب الموارد).