مظفر حسین میرزا

مظفر حسین میرزا. [ م ُ ظَف ْ ف َ ح ُ س َ ] (اِخ ) از شعرای معاصر شاه صفی و فرزند سنجر میرزا که از مادر به شاه طهماسب واز پدر به شاه نعمت اﷲ ولی میرسد. او و پدرش را به سعایت بدگویان به امر شاه صفی کور می کنند. از اوست : دل مرغ چمن از غنچه ٔ تصویر نگشاید طلسم غنچه از بازیچه ٔ تزویر نگشاید به آن نازک میان سست پیمان بسته ام عهدی که تا خونم نریزد از میان شمشیر نگشاید حریف بدگمانی نیستم هر چند میدانم که جز آیینه کس چشمی برویش سیر نگشاید. ایضاً: از شوق تیر غمزه ٔ ابروکمان خویش پرواز کرده مرغ دلم ز آشیان خویش . و رجوع به مجمعالفصحاء ج ١ ص ٥٦ و تذکره ٔ نصرآبادی ص ١٠ و ١١ شود.