مظفرالدین شاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مظفرالدین شاه . [ م ُظَف ْ ف َ رُدْ دی ] (اِخ ) چهارمین پسر ناصرالدین شاه از سلسله ٔ قاجاریه است که در سال ١٢٦٩ هَ . ق . بدنیا آمد. دو برادر بزرگتر او معین الدین میرزا و امیرقاسم خان که یکی بعد از دیگری به ولیعهدی رسیده بودند، هر دو در خردسالی فوت نمودند، پسر سوم ناصرالدین شاه مسعود میرزا ظل السلطان سه سال از مظفرالدین شاه بزرگتر بود و چون مادرش از خاندان سلطنتی نبود به ولیعهدی نرسید. مظفرالدین شاه در ١٢٧٤ یعنی در پنجسالگی به ولایت عهدی انتخاب شد و تا سال قتل پدرش قریب چهل سال در ولیعهدی بسر برد. پس از کشته شدن ناصرالدین شاه و آمدن مظفرالدین به طهران، امین السلطان که قدرتی فوق العاده داشت همچنان به صدارت برقرار ماند. ولی مظفرالدین شاه در سال ١٣١٤ او را معزول کرد و امین الدوله را از آذربایجان به طهران خواست و ریاست وزراء را در یازدهم ذی القعده ٔ آن سال به او واگذاشت و در رجب ١٣١٥ او را به صدارت منصوب نمود؛ سپس به سال ١٣١٦ اورا عزل کرد و مجدداً امین السلطان را به صدارت برگزید. وی از ١٣١٦ تا ١٣٢١ سمت صدارت را داشت تا اینکه در جمادی الاخر ١٣٢١ او را عزل و سلطان مجید میرزا عین الدوله را به جای او صدراعظم نمود. مظفرالدین شاه در چهاردهم جمادی الاخر ١٣٢٤ فرمان مشروطیت را صادر کرد ودر ١٤ ذی القعده آن را امضاء کرد و پنج روز پس از آن فوت نمود. و رجوع به قاجاریه و مشروطیت و رجوع به تاریخ مفصل ایران تألیف اقبال از صص ٨٤٨ - ٨٥٤ شود.