مظفربیک رنگرز

مظفربیک رنگرز. [ م ُ ظَف ْ ف َ ب ِ ک ِ رَ رَ ] (اِخ ) از اهالی کرمان و شخص کاسب و مهربان است . شاعر بسیار پخته ای است و این رباعی او شهرت فراوان دارد: افسوس که همدمان مونس رفتند یاران موافق مهندس رفتند آنها که به هم نشسته بودیم مدام هر یک به بهانه ای ز مجلس رفتند. (از مجمع الخواص ص ٣٠١ و آتشکده ٔ آذر چ سید جعفر شهیدی ص ١٢٤).