معابل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معابل . [ م َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ مِعبَلَة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). پیکانهای پهن و دراز : و کانت الیواقیت الکهب تلمع من خلل السقف المتعالی فیرمونه بالمشاقیص و المعابل العراض النصول حتی تنکسر من الجبال . (الجماهر بیرونی چ دکن ص ٧٦).