معازف

معازف . [ م َ زِ ] (ع اِ) آلتهای لهو و بازی مانند رود و جامه و طنبور. ج ِ عَزف یا مِعزَف یا مَعزِف یا مِعزَفَة. (منتهی الارب ). آلتهای لهو مانند عود وطنبور. ج ِ مِعزَف و مِعزَفَة. (از اقرب الموارد). نواختنی ها چون عود و طنبور. آلات موسیقیه ٔ ذات اوتار مطلقه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : ابوعلی مدتها بود که از معاشرت و مباشرت معازف و ملاهی اعراض کرده بود و به سبب حوادث محن و طوارق فتن از شراب تجافی نموده . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٢٦٢). معاشرت معازف و ملاهی را پشت پای زده . (المعجم چ دانشگاه ص ١٢). و اکابر و معارف با معازف و مزامیر به جشن و سور. (جهانگشای جوینی ). و رجوع به معازیف شود.