معبلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معبلة. [ م ِ ب َ ل َ ] (ع اِ) پیکان پهن دراز. ج، معابل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به معابل شود.