معتدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معتدر. [ م ُ ت َ دِ ] (ع ص ) جای تر و سیراب . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ آسمان با باران . (ناظم الاطباء). ◄ آب فراوان . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). و رجوع به اعتدار شود.