معترک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِ.)میدان جنگ، معرکه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِ.)میدان جنگ، معرکه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معترک . [ م ُ ت َ رَ ] (ع اِ) حربگاه . (مهذب الاسماء). جنگ گاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رزمگاه و میدان جنگ . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
معترک . [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) انبوهی کننده در جنگ گاه . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعتراک شود.