معتزل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ زِ) [ ع. ] (اِفا.) گوشه گیر، عزلت گزین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ زِ) [ ع. ] (اِفا.) گوشه گیر، عزلت گزین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معتزل . [ م ُ ت َ زِ ] (ع ص ) یک سو و جداشونده و کناره گزیننده . (آنندراج ). یک سوشونده و گوشه گیرنده . (ناظم الاطباء). گوشه گیر. کناره گیر. کناره جوی . گوشه نشین . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به اعتزال شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
گوشه نشین، کناره گیر