معتسر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معتسر. [ م ُ ت َ س ِ ] (ع ص ) آنکه به سختی و ناپسندی گیرد مال فرزند را. (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ ستم کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعتسار شود.