معتصف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معتصف . [ م ُ ت َ ص ِ ] (ع ص ) کسب کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). کسب کننده و ورزنده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعتصاف شود.