معتضد موحدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معتضد موحدی . [ م ُ ت َ ض ِ دِم ُ وَح ْ ح ِ ] (اِخ ) علی المعتضدبن ادریس المأمون بن یعقوب المنصور ملقب به المعتضدباﷲ و مکنی به ابوالحسن (متوفی به سال ٦٤٦ هَ . ق .) از خلفای موحدین مراکش است که پس از وفات برادرش رشید به سال ٦٤٠ هَ .ق . به خلافت رسید. (از اعلام زرکلی ج ٣ ص ١٠٥٦ و ج ٢ ص ٦٥٨).