معروف

(مَ) [ ع. ] ۱- (اِمف.) شناخته شده، شهرت یافته. ۲- کار نیک، عمل ثواب. ؛ امر به ~ امر کردن کسان برای انجام دادن واجبات شرعی. مقابل نهی از منکر.