معرکه بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معرکه بستن . [ م َ رَ ک َ / م َ رِ ک ِ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) معرکه گرفتن . (آنندراج ) : ببین چه معرکه ای بسته چشم پرکارش نشسته فتنه و ازگوشه ای تماشایی است . میرزا رضی دانش (از آنندراج ). و رجوع به معرکه گرفتن شود.