معزف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معزف . [ م ِ زَ ] (ع اِ) رودها که بزنند. (السامی ) (مهذب الاسماء). آلت لهو و بازی مانند رودجامه و طنبور و جز آن . مِعْزَفَة. ج، معازف . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). و رجوع به معزفه شود. ◄ چغانه . (صراح ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). قسمی طنبور. ج، معازف . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).