معطن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ طِ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- خوابگاه شتر.<BR>۲- آغل گوسفند نزدیک آب ؛ ج. معاطن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ طِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- خوابگاه شتر. ۲- آغل گوسفند نزدیک آب ؛ ج. معاطن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معطن . [ م َ طِ ] (ع اِ) خفتن جای اشتر بر کنار آب . ج، معاطن . (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد). خوابگاه شتران و آغل گوسپندان نزدیک آب . ج، معاطن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مَبرَک . مُناخ . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).